Gabriel Mascaro’nun yakın gelecekte geçen filmi Mavi İz, yaş ayrımcılığı üzerinden Brezilya’daki sağ politikaları eleştiren bir distopya. Hükümetin aldığı yeni bir kararla, 75 yaş üzerindeki bireyler sosyal hayattan alıkoyulmaktadır. Hükümetin iddiasına göre, bu karar hem üretken genç nüfusları rahatlatacak hem de yaşlılar daha iyi koşullarda yaşayacaktır. Fakat işin aslı, 75 yaş üzeri bireyler seyahat etmek gibi basit haklarından bile mahrum bırakılmakta, kendi hayatlarıyla ilgili kararlar alamamakta ve en nihayetinde ayrı bir koloniye sürülmektedir. Hâlâ yaşama isteğiyle dolu, uçağa binmek gibi henüz gerçekleştiremediği hayalleri olan Tereza kendisine dayatılan karara uymaz. Koloniye gitmek üzere teslim olmak yerine kaçar ve Amazon Nehri boyunca bir yolculuğa çıkar.

Mavi İz’in anlattıklarının gerçekten çok uzak olmadığını biliyor ve hatırlıyoruz. Beş yıl önce pandemi döneminde belirli yaş gruplarına getirilen sokağa çıkma yasağının sağlık ve sosyal hayat üzerindeki etkileri çokça tartışılmıştı. “Aslında sizin iyiliğiniz için” bahanesiyle toplumun belirli kesimlerinin gözden çıkartılmasının çok da imkânsız olmadığı bir dünyada yaşıyoruz. Bu nedenle Mascaro’nun filmi de bir fantezi olmaktan ziyade, acil bir uyarı niteliğinde.

Berlin 2025

Gümüş Ayı Büyük Jüri Ödülü, Ekümenik Jüri Ödülü