Saksonya’da bir çiftlik evi. Farklı dönemlerde aynı çiftlikte yaşamış dört kadının hayatı birbirine bir şekilde bağlıdır: I. Dünya Savaşı öncesinde 7 yaşındaki Alma... II. Dünya Savaşı devam ederken genç bir kız olan Erika... 1980’li yıllarda bölge Doğu Almanya sınırlarında iken hayatı tanımaya aç bir genç kadın, Angelika... Günümüzde ailesiyle bu çiftliğe taşınan, şehirde doğup büyümüş Nelly... Bu dört genç kadının arasında, bir dönem aynı çiftlikte yaşamaları dışında bir bağ var mı? Bu sorunun cevabına bazen yaklaşıyor, bazen tamamen uzaklaşıyoruz. Zira Düşüşün Tınısı klasik bir anlatı yapısını tercih etmeyen, neden sonuç ilişkileriyle ilgilenmeyen bir atmosfer filmi. Farklı zaman dilimlerine ait ses ve görüntüler iç içe geçiyor, bir kadından diğerinin hikâyesine uzanıyoruz sürekli.

Yönetmen Mascha Schilinski ikinci uzun metrajlı filminde Almanya’nın son yüz yılına, en önemli dönemeçlerine, kadın hikâyeleri üzerinden bakıyor. Bu hikâyeler klasik anlamda birbirine bağlanmıyor belki ama hepsi arasındaki ortak nokta kadın olmanın benzer hâlleri.