Göçmenlik, yabancılık ve birlikte yaşamanın imkânı üzerine bir film.

Aksaray, İstanbul’un tarihi yarımadasında bir semt. Şimdilerde ise savaşlardan, yoksulluktan, yok oluştan kaçan insanların sığındığı bir istasyon. Suriye’den Somali’ye, Uygur bölgesinden Kazakistan’a uzanan bir coğrafyanın izleri, bu semtin sokaklarında birbirine karışıyor. Etiyopyalı bir kuaförle Şam mutfağı yan yana; Kazak restoranını Gazze falafelcisi takip ediyor. Urfalı kargocuya, Somalili rakipken Yemenliyle Uygurlu komşu esnafa dönüşüyor.

Aksaray’da bu dönüşümün simgesi ise Yeni Han, burası sığınmacılar için adeta bir çare arama durağı. Savasta ayrı düşmüş aileleri birleştirmenin yoluna burada bakılıyor. Mültecilik başvuruları, dava dilekçeleri, okul kayıtları, çalışma ve oturum izinleri…Belgeler çevrilirken hayatlar da mekanla birlikte dönüşüyor. Kimine göre tekinsiz bir mekan, çare olduğu kadar dert de yaratan bir yer. Özcesi Yeni Han, resmi olanla gayri resminin hızla yer değiştirdiği anlarla dolu.

Tüm bunların yamacında aynı sokakta, aynı binada yaşayan sığınmacılarla yerel arasında görünmez kapanmayan bir mesafe var. Yakın ama temassız. Kimi zaman korkuyla, kimi zaman önyargıyla örülen bir sessizlik. Tanımadan konuşulan, karşılaşmadan kurulan fikirlerle dolu.