Taşraya, doğaya ve ne kadar hırpalanmış bir geçmişten gelseler de çocukların hayata bakışlarındaki tazeliğe, birbirleriyle dayanışma ve ilişki kurma isteğine dair iyimser bir film bu. Farklı sebeplerle öksüz-yetim kalmış İrem’le Halid’in hikâyesi. Filmin geçtiği mekânın geleneksel süt üretimiyle geçinen bir köyün yakınına kurulmuş donanımlı bir süt çiftliği olmasıysa hem mecazi hem de reel anlamda tesadüf değil. Süt gibi masumiyeti imleyen bir şeyin bile insanların ve toplulukların hayatına beklenmedik bir gerginlik getirebileceğine, çocukluğun ve masumiyetin bile lekesiz olmayan bir toplumsal tarihi olmadığına dair.