Ceylan Özgün Özçelik’in Gamze Arslan’ın “Ben Evlat Kız Evlat” adlı kısa öyküsünden uyarladığı bu deneysel film, genç bir kızın parçalanmış hafızasında gezinen bir gündüz gerilimi. Yönetmen filminde travmayı doğrudan anlatmak yerine, görüntüler, ses tasarımı ve kurgu aracılığıyla hissettiriyor.